‘Vrasje e pabesë sa më s’bëhet’

User1
1 0
Shpërndaje

Nga Pavjo Gjini, shkruar më 8 korrik 2020, në tezateza.com

UÇK-ja po sakrifikohet nga ata që e votuan për t’iu dëshmuar kërkuesve të Gjykatës Speciale bindjen e përuljen e plotë ndaj tyre, përtej fakteve që të jetë tamam bindje. Ku ka bindje, përulje më të madhe sesa të jesh i gatshëm të sakrifikosh gjithçka që ke të lavdishme e të drejtë për të thënë se unë ekzistoj përsa më llogarit në planet e tua: unë nuk themeloj drejtësi, madje edhe kur e provova me gjasë paskam gabuar, prandaj të jepem të më thuash në kam të drejtë; pa ty nuk ka drejtësi, me veten ndihem i padrejtë?! 

Ky është një dëshpërim shumë më i madh sesa i ushtarit të UÇK-së që në fishekët e fundit i mbetej të vegonte një ndërhyrje nga qielli që gërvisht frontin e armikut. Ushtari i UÇK-së nuk kishte dyshime në kishte të drejtë, ushtari kishte dëshpërim se po humbiste. Lufta e UÇK-së ishte e domosdoshme, edhe bombardimet e NATO-s ishin të domosdoshme, mirëpo i domosdoshëm ishte edhe dënimi dhe defashistizimi i Serbisë. 

Si gjithnjë, lufta e Kosovës nuk lë mundësi për të mos mbajtur anë, nuk lë mundësi me qenë indiferentë. Ata që nuk e vazhduan dot politikën si vazhdim i luftës me Serbinë në paqe, nuk u mbeti mundësi tjetër përpos të vazhdonin luftën e Serbisë në paqen e shqiptarëve. Nëse Gjermania do ta kishte humbur Luftën e Dytë Botërore prej bombardimeve të aleatëve, mirëpo të mbijetuarit e radhëve të Hitlerit pa procesin e Nurenbegut dhe denazifikimin e Gjermanisë do të kishin qëndruar në pushtet pas luftës, a nuk na e merr mendja se do të vazhdonin të akuzonin hebrenjtë, madje edhe se nxitën një bombardim të pamerituar ndaj Gjermanisë?! 

UÇK-ja nën akuzë është akuzë ndaj drejtësisë. Filozofi Sllavoj Zhizhek vë në pah se në një debat mbi ‘nëse duhet apo jo të dhunohen gratë’ të pranuarit e futjes në këtë diskutim, sado njeri normal e kundër dhunimit të jesh, është dorëzim ndaj kundërshtarit, meqë diçka që nuk do të duhej të relativizohej tashmë është bërë e diskutueshme. 

Ndërkohë Serbia marshon me fashizmin e saj inercial pa faj dhe pa dyshime përsa nuk i kërkohet të dëshmojë. Nëse dënimi i Serbisë nuk konsiderohet i domosdoshëm, atëherë dënimi i atyre që paskan ngritur krye kundër saj bëhet i domosdoshëm. Prej mos dënimit të Serbisë, hapet hapësira për t’u rivlerësuar në ishte i drejtë bombardimi i saj, sepse të bombardosh pa dënuar sigurisht që ky del të jetë një faj. 

Gjykata u krijuar meqë nuk donin ta mbronin UÇK-në përpos se nën akuzë. Këta janë subjekte të akuzës, qenia e tyre nuk mbarëvahet ndryshe përpos nën akuzë, qenie-për-akuzë. Akuzom që të mbrohem, i thonë kësaj. Gatishmëria për të krijuar gjykatën, gatishmëria për t’u vetëakuzuar vazhdimisht, shpërfaq një ndjenjë të madhe faji tek ata që e legjitimuan gjykatën. Nevoja për të dëshmuar vazhdimisht e prodhon mosbesimin e thellë se aq i madh është dyshimi në UÇK-në sa duhet akuzuar vazhdimisht për t’u dëshmuar vazhdimisht. Fridrih Niçe thoshte se faji është i struktuar si borxhi, ndjej faj për sa ndjej se jam borxhli. Faji që shtyu legjitimimin e gjykatës ishte borxh ndaj kërkuesve të saj, një borxh aq i madh mesa duket sa duhej ristrukturuar si borxh publik, si borxh për t’u paguar në kolateral ndoshta, nga vetë gjëja që ju mundësoi të merrnin borxh, UÇK-ja si hipotekë e privatizuar. Këta nuk munden ta mbrojnë UÇK-në në parim, pasi e kanë privatizuar plotësisht atë dhe e vendosin si kolateral për çdo borxh që marrin. Privatizime kaq të mëdha i bëjnë t’u duket karriera e tyre politike më e madhe se vetë historia e një populli dhe përpjekja e tij për liri. Me privatizime kaq të mëdha këta janë më pak modestë se Skënderbeu, këta thonë se lirinë e sollën vetë dhe se nuk e gjetën në mesin e përpjekjes popullore për të. Janë të gatshëm ta vënë UÇK-në në tribunal, ta vënë në dyshim, sepse në sytë e tyre UÇK-ja është moment i lavdishëm dhe tragjik nga prespektiva e popullit shqiptar, por nga prespektiva e karrierës së tyre politike thjeshtë njëri nga transaksionet në marrëveshje që ua mirëmbajnë karrierën. 

I vetmi argument që u ka mbetur është ai i dinakërisë, me të cilin tashmë po duan t’ia dredhin edhe vetvetes. Me perifrazu Malkolm X-in, pula po kthehet nën purtekë. Prej çarmatosjes së UÇK-së, te përjashtimit i saj nga Deklarata e Pavarësisë dhe deri te legjitimimi i Gjykatës Speciale, angazhimi i Thaçit për zhbërjen e UÇK-së pas luftës del të jetë një projekt shumë më afatgjatë sesa angazhimi i tij në të. Hysamendin Feraj tek eseja Dinakëria Shqiptare thotë se, politika shtetërore e shqiptarëve ka ndjekur parimi e dinakërisë ndaj ndërkombëtarëve duke presupozuar se duhet ta sjellim punën aty sa ndërkombëtarët të sakrifikojnë dhe të vënë drejtësi për realizimin e programit tonë kombëtar. Mirëpo, dinakëria është frikë e strukturuar. Kur mendon për hijen e rëndë të rënë mbi UÇK-në nga kurbanizimi i saj për shpëtime individuale dhe avancimet euro-atlantike të Serbisë, përfundimi i asaj eseje tingëllon edhe më i ashpër sot: ‘Racionalizimi “intelektual” i dinakërisë zbulon se trualli i tij është frika, më shumë se besimi intelektual i tyre, i gabuar por i sinqertë, se politika është dinakëri. Themeli është frika se serbët e grekët janë më të fortë, madje aq të fortë sa na provojnë të hyjmë në luftë kundër tyre. . . Varrezat janë plot me dëshmorë, piedestalet plot me heronj, librat plot me vlerësime për ta, me kusht që të mos kenë kërkuar as luftuar kundër Serbisë e Greqisë, duke rënë në provokim të tyre.’ Gjykata Speciale e dëshmon këtë. Era e gjenocidit kundërmon gjithandej kur rezistenca ndaj tij shihet me dyshim si e tillë dhe dyshimi pranohet prej ish-rezistuesve. 

Era gjenocid kundërmon gjithandej ngaqë, për të perifrazuar Brehtin, mungon dënimi i kriminelëve për krimin e duhur, që, në konsideratë të meritave dhe cilësive të mira që kanë, të akuzuarit për krime t’i vendosim ballë një gjykate normale, me dënime normale që mbulohen nga ndëshkime normale në burgje normale. 

Next Post

Bankat, optimiste për impaktin e vaksinave anti Covid në ekonomi

ShpërndajeTre nga bankierët kryesorë në botë parashikuan që përparimi drejt një vaksine anti koronavirus, do të hiqte pasigurinë që rëndon mbi ekonominë globale, ndërsa bëjnë thirrje për më shumë mbështetje afatshkurtër publike për të kapërcyer hendekun drejt një rimëkëmbjeje të mundshme. Jay Powell, kryetari i Rezervës Federale të SHBA-ve, tha […]